Hayat düz bir çizgi gibi akarken dairesel döngülerle ilerler. Sanki yeniden başlıyormuş gibi olur. Buda bizim için yeniden başlamak için bir şevk verir.
 

   Yıllar aylarla, aylar haftalarla, haftalar günlerle, günlerde saatlerle döngüsel bir daire içerisinde ilerliyormuş gibi gelir. Oysa her geçen zaman bir daha geri gelmeyecek şekilde gider. Geçen sene gitti ve geri gelmeyecek. Bir önce ki sene ne yaptıysak bu sene ona göre bir hayat yaşayacağız. Bu çizgisellik hep vardı ve bundan sonra da var olacak.
 

   Çünkü gün geçtikçe yaşımız ilerliyor, çocuksanız gençliğe, gençseniz olgunluğa ve olgunsanız daha da olgun olmaya doğru yaşımız ilerlemekte. İlerleyen bu hayatımızda her zaman yanlışlarımızı düzeltme imkânı var. Geçen seneyi düzeltmek için koca bir seneyi yeniden yaşayamayız, ancak bu sene yeniden başlayarak hatalarımızı düzeltme yoluna gidebiliriz.
 

   Bu sene baştan işi sıkı tutmakla dersleriniz daha iyi olabilir. İlk günler dersleri öğretmenler geçen senenin tekrarı gibi işler, dolayısıyla bunları da zaten sizler biliyorsunuzdur. Onun için “çalışmaya gerek yoktur.” Diye düşünebilirsiniz. Oysa birkaç hafta sonra çalışmak istediğinizde işin geçtiğini fark eder ve çalışarak halledemeyeceğini düşünür ve ders çalışmamaya başlar.
 

   Ders çalışmayan öğrenci kendini göstermek ister ve bunun yolu dersle olmayacaksa nasıl olacaktır. Tabiî ki ders dışı faaliyetlerle! O zaman dersler kötü olan öğrencinin veliside, öğretmen’de üzülür. Bu durumu düzeltecek olan sadece ve sadece öğrencinin kendisidir.
 

   Bütün bu olumsuzluklardan kurtulmanın tek çözüm yolu okulun başladığı ilk günden itibaren ders ne kadar kolay olsa da tekrar etmekten ve konuyla ilgili soruları çözmekten çekinmeyin. Bir iş nasıl başlarsa öyle devam eder. (Bu her zaman doğru değildir.)

   Her gün mutlaka ders tekrarı yapılmalı. Sorular çözülmeli ve bir sonraki dersin hazırlığı yapılmalı. Bir seneyi bu şekilde devam edilirse sene sonunda başarılı olmamak işten bile değil. İstemez misiniz okulun sonuna doğru okulda parmakla gösterilen bir insan olmayı. “Senenin birincisi” diye anılmak sizi mutlu etmez mi?
 

   Çizgisel olarak devam eden hayatta bazı şeylerin başlaması döngüsel olarak başlayan yeni bir senenin başında yeni ve kendinizi güçlendirici bir kararla başlamanız dileğiyle…
 

   Yeni eğitim ve öğretim yılınızı tebrik ederim…

Devam edecektir…
Yararlanılan eser: MEB, MEGEP, Çocuk gelişimi ve eğitim, Aile ve çocuk, Ankara 2006

SBS için son bir ayın içerisindeyiz.

Konular bitti bitecek. Artık geriye sadece tekrarlar kaldı.

Konu tekrarı nasıl yapılmalı. Son bir ay nasıl değerlendirilmeli?

Öğrenciler bu güne kadar konuları hemen hemen öğrendi sayılırlar. Konuların püf noktaları bile hemen hemen öğrenildi. Ancak deneme sınavlarda yanlışlar çıkıyor. Ne yapmamız gerekir ki bu yanlışlar çıkmasın.

Son bir ay içerisinde konu tekrarı yapılmalı belki ama, konu tekrarı sorular üzerinden olmalı. Soru üzerinden olursa hem soru eksiği hem de konu eksiği giderilir. Bunun için deneme yapılması gerekir.

Piyasada satılan denemelerden her gün en az 3 tane deneme çözülmesi gerekir. Bu denemeler gerçek sınavda olduğu gibi yapılmalı. Günün ilk denemesi saat 10.00’da yapılmalı. (Biyolojik saat için) Deneme sonunda değerlendirme yapıldığında yanlış yapılan sorular öğretmenlerden öğrenilebilir.

Diğer denemeyi saat 14.00’da bir sonraki denemeyi saat 19.00’da yapılabilir. Aralarda ise sene içerisinde alınan kitaplardaki sorular çözülerek kitaplar bitirilmiş olur ki, buda öğrencinin soru eksiğini gidermekte önemlidir.

Bu denemelerden çok yanlış çıkması önemli değil. Burada önemli olan bu yanlış soruları soru bazında değil konu bazında çözüme kavuşturmak gerekir.

Sorular çözülürken kolay veya zor diye kategorize edilmemeli hepsi yapılmalı. Yapılamayan sorular kesilerek branş öğretmenine çözdürülmeli.

Mayıs ayının başında ve sonunda yanlışlar artacaktır. Mayısın başında soru eksiğinden dolayı çok yanlış soru çıkarken mayısın sonunda beyin artık çözmekte zorlanacaktır. Bu sınavda olumsuz etki yapar mı? Diye bir soru aklınıza geliyorsa ki gelir. Bunun çözümü kendiliğinden gelecektir.

Beyin her gün aynı konularda çalıştığından dolayı yanlış yapması kolaylaşacaktır. Son 4 gün biraz daha az sor çözüleceğinden dinginleşecek ve kendine gelecektir. Ancak öğrenilenler unutulmayacağı için kalıcı olacaktır.

Sınava 4 gün kala günde 1 deneme yapılacak ve bu saat 10.00’da yapılacaktır. Diğer zamanlar bir şey yapılmayacak sadece dinlenilecektir. İşte bu zamanda beyin rahatlayacak ve son Cuma günü eğer müsaitse denemeyi sınava gireceğiniz okuldaki sınava gireceğiniz sırada yapın. Cuma günü tabii ki tam bir deneme çözmeyin. Ancak bir branştan 15-20 soruyu o sırada çözün. Bu size bir gün sonra gireceğiniz sınavda konsantrasyon kolaylığı sağlayacaktır.

Sınava girecek adaylara şimdiden başarılar dilerim.

Kerem ELLEK

Okul veya iş hayatında, yani çalışma dönemlerinde vaktimizin az olmasından ve başka işlerimizin önceliklerinden kaynaklanan okumayı erteleme alışkanlığı tatil döneminde de sürmektedir. Oysa çalışma dönemlerinde okumayı tatile ertelemiştik. Şimdi ise okumayı çalışma dönemine erteliyoruz.

Çünkü biz okumayı sevmiyoruz. Günü birlik yaşamaya alışmış kişiler olarak o anın tadını çıkarmayı düşünüyoruz. Çalışmamanın tadı oysa çok acıdır. Bu acı sonradan ağzımızı yakacaktır. Yeri ve günü geldiğinde okumadığımıza çok yerinsek de, okumamamın acısını çekeriz. Ancak bu bize ders olmaz. Çünkü yine okumayız. Okumamak için ise çok bahanemiz vardır. İşimiz, dersimiz, tatilimiz, …

Okumayı sevmiyoruz; çünkü okuma alışkanlığı kazandırılmamış birisi olarak hayatımızı bir şekilde devam ettirebildiğimizi gördük ve bu mihval üzere gidebileceğimizi kabul ediyoruz. Durumumuzun daha iyi olmasının gerek olmadığını kendimize kabul ettiremesek de etrafımıza kabul ettirmiş durumdayız. Buda bizi vicdan rahatsızlığından bir nebze rahatlatır.

Okumayı sevmemekten

Okurken sıkılmaktan

Okuma alışkanlığı kazanamamaktan

Bu yaz okumama durumumuzu değiştirip okuyan hatta çok okuyan birisi olarak tatili ve yaz rehavatini atalım

Kerem ELLEK

Kerem ELLEK

Kitap bilginin ve tecrübenin toplandığı, insanların gelişmelerinin ve yeniliklerinin biriktirildiği bir kilitsiz kumbaradır. Bu kumbaradan istifade etmemiz için açıp içindeki bilgileri kullanmamız gerekmektedir.

Tarihte büyük işler başarmış insanlar işte bu kumbaradan çok iyi istifade etmiş. İçindeki bilgileri çok iyi kullanmış ve geliştirmişlerdir.

Medeniyetlerin kurulmasında ve büyümesinde en önemli şey bilgidir, kitaptır. Yani kitaba verilen değerdir. Bir ülkenin insanları ne kadar çok kitap okuyorsa medeniyete katkıları ve gelişmişlik düzeyleri de ona göredir.

Osmanlının büyümesinde Osman bey ne kadar önemli ise Edebali’de o kadar önemlidir.

Selçuklunun kurulmasında Alparslan ne kadar önemli ise Nizamül Mülk de o kadar önemlidir.

Fatih Sultan Mehmet’in İstanbul’u fethetmesi sadece bir gencin macerası sonucu olmamıştır. O aynı zamanda sabahlara kadar kitap okuyor ve gündüzleri de bir o kadar kitap okuyordu.

Yavuz Sultan Selim’i yavuz yapan sadece cesareti değil, onun kitaplarla olan diyalogunun da çok iyi olmasında aranmalıdır.

Mustafa Kemal Atatürk siyasi ve askeri dehasını harp meydanlarında dahi kitap okuyacak kadar kitap sevgisine borçludur. Türkiye Cumhuriyeti gibi bir devleti kurmak ve dünya devletlerinin gözü önünde böylesine büyük savaşları vererek kazanmak çokta kolay bir şey değildir.

Almanya gibi Japonya gibi devletlerin ikinci dünya savaşında yerle bir olduğunu ancak günümüzde ekonomik ve sosyal yönden bizden daha iyi durumda olmasının açıklanabilir bir tek özellikleri vardır. O da çok iyi bir kitap okuru olmalarıdır. Japonya’da ayakta kitap okumanın bile bir adı vardır ve bu sözlüğe geçmiştir. “taşiyomi” diye.

40 ülke arasında yapılan bir araştırmada ülke insanların günlük okuma oranlarını araştırmışlar. Sonuç bizim açımızdan çok kötüdür. Araştırmaya göre Almanya 24 dakika ile birinci gelirken aynı sıralamada Türkiye’deki oranın 12 saniye olduğu görülmüştür. Hatta Almanya’da kişi başı günlük okuma süresi 18 dakikaya düştüğünde Alman Devleti okuma seferberliği ilan etmiştir.

Adını duyduğumuz, hayran hayran biyografilerini okuduğumuz ilim adamlarının da çok okuyan insanların kitaplardan örülü dünyalarını görüyoruz.

Yemek davetini dahi kitap okumama engel olur diye kabul etmek istemeyen, ancak yemek sofrasının kenarına rahle konulması ve kitap okumasına karışılmaması durumunda gelebileceğini ifade eden ilim adamlarının kitaba olan bağlılığını okuduğumuzda bizim ne kadar az okuduğumuzu ve kitaptan ne kadar ayrı yaşayan bir millet olduğumuzu görünce insanın üzülmemesi elde değil.

Gerçek şudur ki, millet olarak gerçekten bir şeyler yapmak ve devletimizi daha ileriye götürmek, birey olarak daha iyi bir ortamda yaşamak istiyorsak kitaplarla dostluğumuzu geliştirerek sımsıkı bir bağ kurmamız gerekmektedir.

Kerem ELLEK