EĞİTİM SİTESİ

GÜNÜMÜZ TOPLUMUNDA ÇOCUK GELİŞİMİ EĞİTİMİ-1

Nisan 29th, 2011

1. Aile Yapısı:
Toplumun en küçük yapı birimi olan aile anne, baba ve çocuk veya çocuklardan oluşur.
Toplum ve sosyal yapı gelişimlere bağlı olarak geniş aile tipi kentlerde genellikle çekirdek aile tipine dönüşmüştür. Kırsal kesimlerde ki yeni evlenen bireyler ise kendilerine ait bir eve çıkma yolunu yani çekirdek aile olmayı aramaktadır. Bu durumu evim geçimini sağlayabilecek kadar para kazanabilen kişiler başarabilmektedirler. Ancak muhafazakâr aile tiplerinde kazanımlara bakılmadan geniş aile tipini sürdürmektedirler.
Geniş ailelerde erkek egemen bir yapı olmakla beraber, kazanımlar hep birlikte sağlanmaktadır.
Geniş aile toplumlarında yetki her ne kadar erkekte olsa da, sorumluluk kadındadır. Bundan dolayı evde erkek otoritesini sarsmadan kadın söz sahibidir. Aile düzeni ise tecrübelere dayalı sürdürülür. Çekirdek ailelerde ise sorumluluk aile bireyleri arasında paylaşılmış gibi olsa da yinede yetki genel itibariyle erkektedir.
Her iki aile tipinde de kişilerin birbirlerine karşı sorumlulukları vardır.
Çekirdek aile yapısında çocuklar üzerinde anne ve baba tek söz sahibi iken, geniş aile yapısında çocukların geleceği ile tek söz sahibi anne ve baba olmayabilir.
Tüm dünyada çocuk üzerinde en etkili yapı kendi ailesidir. Çocuklar kendilerine anne ve babalarını örnek alırken, duruma göre de büyük kardeş küçükleri tarafından örnek olarak alındığı olmaktadır.
Aile içinde bulunduğu değer yargıların tümünü yansıtmakla beraber kendi içine özel bir yapıya sahiptir.
Çocuk sosyal yaşamı önce ailede öğrenir. Bu küçük yapı çocuğun nasıl bir sosyal kişilik geliştireceği hakkında yol gösterici olur. Kavgacı mı?-barışçıl mı?, hoşgörülü mü?-tahammülsüz mü?, … olacağı hakkında ilk deneyimlerini ailesine kazanır. Toplum kurallarını da ilk ailesinden öğrenir. Ailedeki kurallar genel itibariyle toplumun genel yapısında ki kabul edilebilir davranışları içerir.
Çocuk kişilik kazanımlarını ailede bilinçaltına yerleştirilen öğrenimleri zamanla hayata geçirir. Çocuğun ileri yaşamlarında ortaya çıkan davranışları çocukluk yıllarında öğrenilen bir takım bilgilerdir. Örneğin abim babamla ilkokul yıllarında ders çalışmaktan büyük zevk alırken aynı davranışı benim üzerimde deneyen babamla bir türlü anlaşamazdık. Şimdi düşünüyorum da beni abim çalıştırsa hiçbir problem yaşamayacaktık. Abim babamdan öğrendiği öğrenme şeklini hala sürdürebilmekteyken ben yeteri kadar sabredemeyebiliyorum.  Benim babamla ders çalışmama isteğim daha önceki yıllarda yaşadığım olumsuz bir sözüne dayanmaktadır.
Çocuk gelişimde tek sorumlu anne ve baba değildir. Ailedeki diğer çocukların (kişilik özelliklerine göre) ve toplumun sorumluluğu kadar ülke yöneticilerinin de sorumlulukları vardır.
Aile bireyleri arasında dengeli etkili bir sorumluluk paylaşımında iyi yaşam koşullarına ulaşmasında etkilidir.
Ailenin oluşmasında etkili olan duygu sevgidir. Bir kadın ile bir erkek birbirlerini sevdikleri için evlenirler. Nesillerinin devam etmesi,  çocuk sevgisini tatmak ve enlerine neşe katması için çocuk sahibi olurlar. Bu çocuk daha sonraları birbirleri arasında sıkı bir bağ oluşmasında önemli ve etkili bir rol oynar.
Sevgi ortamında büyüyen bir çocuk ruh sağlığı yerinde olur. Çevresini seven, kendisi ile barışık ve özgüveni yüksek olan kişiler genellikle sevgi ve hoşgörü ortamında yetişen kişilerdir.
Aile birliğini dağılması toplumlar sorunları arttırdığı gibi, aile birliğinin sağlam olması toplumun kuvvetli bir çimentosu olup birleştiricidir. Ailede iletişimin imalı olmaması, kim her ne söyleyecekse açıkça söyleyebildiği ortamlar oluşturulması bu birlikteliği daha da kuvvetlendirecek, kişilerin birbirine olan itimatlarını ve güvenlerini daha bir pekiştirecektir…

Devam edecektir…
Yararlanılan eser: MEB, MEGEP, Çocuk gelişimi ve eğitim, Aile ve çocuk, Ankara 2006

Kategori: Eğitimler, Makaleler, Yazarlar